Follow by Email

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010

Beautiful colourful beads accompanied from green glass small beads


Thank you Mrs Desiree Mc Crorey for the knowledge you;ve shared with me the stranger old student from the other side of the world.
Thank you for all I've learned through your perfect tutorials.

faux lapis and unic pendand




Polymer clay loops set


μια εικόνα ίσον 1000 λέξεις....


beaded achate neclace, hammered copper handmade wirework closure.

Μερικά από τα κοσμήματα που έκανα πρόσφατα


Ο ύπνος έχει καταντήσει πολυτέλεια τον τελευταίο καιρό έτσι αποφάσισα να μετατρέψω την αυπνία σε δημιουργία και κατά συνέπεια σε μια ανακούφηση ενάντια στην κρίση(;) ο νοών νοήτω.......... πληροφορίες ...εντός, το μαγαζί ανοιχτό... τραβήξτε την κουρτίνα και μπήτε!!!

lemonie@otenet.gr .......... Αυτή είναι η κουρτίνα................
σφυρίλατο σύρμα χαλκού και γιάλινες χάνδρες

Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

.Η συνέχεια ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ...












ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

ΚΑΤAΙΓΙΔΑ Νο2 ΣΕ ΕΡΩΤΑ ΥΦΕΣΗ


.....Στον ουρανό ξεχωρίζω

το ωμέγα του έρωτα...

Σκύβω τα μάτια στο χαρτί

κι όταν πανωθωρώ

τα σύννεφα συνεστιάζουν.

Σταδιακά βάφεται ροζ ο Ουρανός

στις άκρες του απείρου

και τρεμοπαίζει ένα του ήλιου βλέφαρο

δειλά.....

Παλεύει η θάλασσα με τη στεριά,

τα πεισμωμένα βράχια λιώνει

και λαίμαργα βυζαίνει τις αιχμές τους.

Γέρνουν οι ευκάλυπτοι

στου αγέρα την ορμή προσκυνητές,

και τα πουλιά

ψηφιδωτά ταιριάζουν στους αιθέρες.

Κι εγώ;

Εγώ...φτωχός τραγουδιστής

την όραση,την ακοή, τη σκέψη

ευχαριστώ.

Δόξα στον Πρωτομάστορα αναπέμπω

που τούτα τα σύνεργα μούδωσε

την ποίηση να υπηρετώ...

Από την Ποιητική Συλλογή "Εγώκοσμος" Αθήνα 1995














Θέλω να μοιραστώ μαζί σας ένα ποίημα που έγραψα αρκετά χρόνια πριν όταν ακόμη η καρδιά άντεχε να ζήσει συγκινήσεις από αυτές που χρειάζονται πολύ κουράγιο για να τις ζήσεις.


ΠΕΙΡΑΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ Νο 1 ΣΕ ΤΙΤΙΒΙΣΜΑ ΜΕΙΖΟΝ


Ενα σμάρι κοτσύφια πετούσαν τρομαγμένα

μ΄εναλλαγές τσίου ματζόρε

σ' ένα crescento φόβου.

Η αποδημία τους μισοτελειωμένο καθήκον

προς χάριν της καταιγίδας.

Ο ουρανός πεισματικά γκρίζος

διαστρέβλωνε την αλήθεια του ήλιου.

Αέρας φονιάς και μια θάλασσα ΄Αβυσσος,

στο χρώμα παλιού πετρελαίου,

κραδαίνει το κνούτο.

Τα βράχια μάρτυρας πίστης

μαστιγώνονται αγέρωχα

με τα μυστικά τους καλά κρατημένα.

Ταξιδευτές οι γλάροι

απόμαχοι ναυτικοί στο μουράγιο.

Τα πλεούμενα, αόματα φαντάσματα

τυλιγμένα σε πάχνη απ' αλάτι

πεισματάρηδες ποντοπόροι

περαίνουν αργοπορημένα ταξείδια.

Η πλάση μεταμορφώνεται

σε μαγική εικόνα

από το ατμοσφαιρικό τρέμισμα

καθώς το φως του σύμπαντος

το ελλάχιστον διαθλάται

μέσ' από τις σταγόνες της βροχής

-Καθαρτήριο της πλάσης-

Βάφει τη θάλασσα

με τ' απίστευτα χρώματα

του θεϊκού χρωστήρα.

Πρωτόγνωρη εικόνα-

Πρωτόγνωρο συναίσθημα...


Καταιγίδας ο Επίλογος

Ω! Αργοπορημένα κοτσύφια

ψύγματα ύπαρξης στην καταιγίδα,

τιτιβίστε τους υπομονετικούς φθόγγους!

Γκρίζα σύννεφα ουρανοδρόμοι,

ευθυγραμμισθήτε με τη τραμουντάνα,

και σύ θάλασσα,

πλέξε μυριάδες λευκές δαντέλλες υπομονής

ίσως αύριο χρειαστεί να παρευρεθήτε όλοι

στο λαμπρό γάμο

του Ήλιου με την καινούργια μέρα!...


Ελένη Νικολάου-Λεμονή





Μιά άλλη όψη του πουλόσπιτου

Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010

Cause of homesickness USA 2000

The Body of the Earth
flickering under the light of a waning moon.
My Land sweats in the armpit of the earth
I feel the spray from the crest of the waves
I taste the salty tears of the mourning women.
Deep inside I can hear the sea whispering
but nothing can I see clear and close,
Every sound is muted
every feeling is weakened
every image is faded away . . .
Desperate, I raised my eyes.
Abandoned, silently I staggered
the impenetrable darkness
she bleeds with tears
helplessly drawn into the ordeal.
The heart to the armpit so near
but the body of the Earth heartless
flickered so distant
and the darkness breathlessly uttered
"Thou shalt not kill."
Helen Nicolaou Lemonis
Copyright ©2009 Helen Nicolaou Lemonis

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Μ'αρέσει να μεταμορφώνω μερικά πράγματα και να τους δίνω το προσωπικό μου στυλ.
Μερικά από τα βιβλία επισκεπτών από τις εκθέσεις μου με τα κοσμήματα πολυμερικού πηλού, τα έχω ντύσει με υφάσματα βαμβακερά και τους έχω βάλει δαντελένιους φραμπαλάδες για να έχουν μια κάποια πιό ρομαντική όψη έτσι άρεσαν πολύ και άρχισα να παίρνω κάποιες παραγγελίες για journals με προσωπικό στύλ όπως τα θέλουν οι φίλες και πελάτισές μου . Θέλω να τις ευχαριστήσω που με προτίμησαν και με εμπιστεύτηκαν
THANK YOU VERY MUCH INDEED!

Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

polymer clay veneered vases by Helen





Veneered vases with millefiori and Skinner blend technique, cute aren't they?
interested? e-mail me for more info. Iwas very lucky to keep myself occupied with polymer clay during my cancer adventure, so I became a polyaddict..........

Μάσκες για το έργο "πουλιά" έτος 2007



Μασκες πουλιών halfhead για τις αν'αγκες του σχολείου όταν ανεβάσαμε το έργο "πουλιά"
Τα παιδιά με την βοήθεια της κ. Μυρσίνης Λενούδια έδωσαν μια τέλεια παράσταση Μπράβο τους!!!

Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010

passtime with a profit


Σκέφτηκα να δημοσιεύσω στο blog μερικές ευχάριστες και αγαπημένες δημιουργίες μου, αυτές που όταν τις δημιουργώ ξεφεύγω, χάνομαι, δραπετεύω, κι όλα αυτά τα προβλήματα περί κρίσης , περί απλήρωτων χρεών, κατασχέσεων, δακρύων και όλα αυτά που ταλανίζουν σχεδόν όλους εμάς τους μικρομέτριους μέχρι πολύ φτωχούς Έλληνες. Προσπαθούμε να κάνουμε τις άκρες του μισθού να ενώσουν ειδικά κατά το τέλος του μήνα. Τι μας συμβαίνει τελικά η χώρα μας έπεσε σε τόσο βαθύ πηγάδι? Παρασύρθηκα πάλι και δεν θέλω να επεκταθώ πάνω στα επίκαιρα .. Χαρήτε κάποιες χαριτωμένες δημιουργίες που είναι μοναδικές και που με κάνουν να μπορώ να περνώ δημιουργώντας τες σε άλλες σφαίρες........

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010



My heart snatcher! After every sad thought I have to return to her to confort my soul, her smiling face gives me a blissful relaxation. God bless my three little grand children and my two kids, we adopted this giant plastic "baby" a handicaped doll thrown in a basket in JUMBO for two Euros. I was "crying" for adoption... and here it is! It coudn't find a better Mom than Despina....

Αυτές τις μέρες έπεσα τυχαία πάνω σ'αυτή τη φωτό της μεγάλης μου εγγονής , της Ελένης, ένα γαλήνιο απόγευμα που τους είχα πάει στην παραλία της Κρεμαστής να παίξουν στην ακροθαλασσιά. Αυτό το παρατημένο 'αρμα μαχής σαν να ζωντάνεψε μέσα μου μνήμες πριν πολλά χρόνια . Μου θύμισε το μεγαλύτερό μας ελλάτωμα "Έλληνες εναντίον Ελλήνων" Πολυτεχνείο- και τώρα εχτές αυτά τα τρία αθώα θύματα από τις Μολότωφ.......... Αχ Ελένη μου να μπορούσα να σου εξηγήσω αυτή η αθώα σου στρατιωτική χαιρετούρα τι μου θύμισε!....